Witajcie,

 

Pierwszy raz postanowiłam się zarejestrować na takie forum. 

Jestem Justyna, w tym roku kończę 23 lata. Gdy miałam rok zdarzył się wypadek, niosąc szklany słoik przewróciłam się z nim i potłuczone szkło wpadło mi w oko. Od tej pory nie widzę na nie. Ciągle je zasłaniam grzywką, ponieważ nadal mam swoją gałkę ale ona wygląda okropnie. Te oko to moje przekleństwo, nie ma godziny, żebym o tym nie myślała. Mam nadzieję, że znajdę też tu swoje miejsce.  

Witam gorąco!  Ja miałem podobny wypadek w roku 2008, miałem rozciętą gałkę oczną drewnem, wyglądała po szyciu okropnie. Polecono mi pracownię w Krakowie gdzie pracują niemieccy lekarze.Dobrali mi wspaniale epiprotezę niczym nie różniącą się od naturalnej gałki ocznej. Miało to wielki wpływ na moje dalsze życie.

Pozdrawiam!

Witaj Justynko-życie z jednym widzącym okiem to naprawdę nic strasznego , ja od 15 lat żyję b. aktywnie ,prowadzę samochód, uprawiam mimo swojego wieku różne rodzaje rekreacji i moi znajomi nawet nie wiedzą ,bo świtnie mam zrobioną protezę,że nie mam oka. A wszelkie złe myśli musisz odrzucić bo powiem banał ale życie jest piękne i ciekawe.

Pozdrawiam i myśl pozytywnie i optymistycznie

Stanisław (sstan1)

W takim razie powodzenia! Fantastycznie, że się odważyłaś. Walka jest oznaką nadziei!:) Ja jadę do pewnej pani doktor 14 września. Jest to prywatna wizyta na którą zapisałam się 19 maja.;) Już nie mogę się doczekać! :)

Czekam na dalsze informacje dotyczące wizyty u dr Haszcza. :)